 |
| Louis de Clouet - założyciel Cienfuegos |
cd
Jednym z najpiękniejszych miast kolonialnych Kuby jest Cienfuegos. Leży w środkowej części wyspy, w najmniejszej prowincji o tej samej nazwie, na wschodnim brzegu malowniczej zatoki Bahía de Cienfuegos.
Kiedy w tysiąc czterysta dziewięćdziesiątym czwartym roku Krzysztof Kolumb odkrył to miejsce, zamieszkiwali je Indianie z plemienia Jagua.
Na długo przed założeniem miasta, w tysiąc siedemset czterdziestym piątym roku, u wlotu cieśniny łączącej ustronną Bahía de Cienfuegos z Morzem Karaibskim, Hiszpanie wznieśli potężną fortecę Castillo de Nuestra Señora de los Angeles de Jagua, która miała strzec wrót spokojnej zatoki przed piratami.
Cienfuegos zostało założone w tysiąc osiemset dziewiętnastym roku, przez francuskiego oficera w służbie hiszpańskiej Korony, pułkownika piechoty Loius’a de Clouet z Nowego Orleanu i czterdziestu sześciu imigrantów z Bordeaux. Do pierwszych osadników dołączyli kolonizatorzy zbiegli z Haiti, a później, także francuscy uciekinierzy z Luizjany, którą Napoleon postanowił sprzedać Stanom Zjednoczonym w tysiąc osiemset trzecim roku.
Pierwotnie, miasto na cześć upragnionego króla hiszpańskiego, nosiło nazwę Colonia Fernandina de Jagua i dopiero w dziesiątą rocznicę jego istnienia zmieniono nazwę na Cienfuegos, pochodzącą od nazwiska ówczesnego, pierwszego jej gubernatora José Cienfuegos.
Ze względu na francuskie pochodzenie założyciela, miasto jest nieco specyficzne. Widać tam silny wpływ kultury francuskiej, chociażby w architekturze, w nowoczesnym układzie ulic i zabudowie tak charakterystycznej dla Francji z końca dziewiętnastego wieku.
Mówi się o nim, że jest Perłą Południa, albo miastem Stu Ogni (Sto Ogni w tłumaczeniu Cien fuegos).
Paseo del Prado to główna ulica rozpoczynająca się w północnej części miasta, będąca przedłużeniem drogi z Hawany, a kończąca się w najdalej wysuniętym na południe krańcem Punta Gorda. Najstarsza zabudowa Cienfuegos skupia się wokół Parku José Martí po zachodniej stronie Paseo del Prado, do którego prowadzi Avenue 54.
 |
| Cienfuegos - elegancka Avenue 54. Zapraszam do Parku José Martí |
 |
| Statua José Martí. W tle łuk triumfalny na wzór paryskiego |
 |
| Park José Martí. Acta de fundación de Cienfuegos - część graficzna |
 |
| Park José Martí |
 |
| Kiosk w Parku José Martí. O Cienfuegos mówi się także, że jest Miastem Kopuł |
W drugiej połowie dziewiętnastego wieku wzniesiono tam kościół w stylu neoklasycystycznym Catedral de la Purísima Concepción (Niepokalanego Poczęcia) z dwiema wieżami i zamontowano sprowadzone z Francji witraże z wizerunkami dwunastu apostołów. Kościoła strzegą dwa marmurowe lwy spoglądające w stronę białej statuy przedstawiającej kubańskiego bohatera narodowego José Martíego.
 |
| Catedral de la Purísima Concepción |
 |
| Z Jagódką przed katedrą. Nieco po lewej dwie białe kolumny z marmurowymi lwami |
 |
| Jeden z kamiennych lwów strzegących świątyni z zewnątrz |
Warto zajrzeć do słynnego Teatro Tomás Terry, ufundowanego w tysiąc osiemset osiemdziesiątym dziewiątym roku (w tym samym co Tour Eiffel w Paryżu), przez pochodzącego z Wenezueli Tomása Terry, potentata z branży cukrowniczej. W czasach największej świetności teatru, przy niespełna tysięcznej widowni występowali tam między innymi Sarah Bernhardt i Enrico Caruso…
 |
| Mniej więcej po środku Teatro Tomás Terry - po przeciwnej stronie wieża katedry |
 |
| Na ulicy przed Teatro Tomás Terry |
 |
| Tomás Terry - fundator teatru |
Innym ciekawym obiektem jest Palacio Ferrer - siedziba Casa de la Cultura Beniamin Duarte. We wnętrzach, dekorowanych marmurem sprowadzonym z Włoch odbywają się różnego rodzaju imprezy kulturalne i spotkania ze sztuką. Na szczyt wieży Palacio Ferrer, zakończony niebieską kopułą prowadzą kręte, kute z żelaza schody. Stamtąd rozciąga się widok na miasto i Zatokę Cienfuegos.
 |
| Palacio Ferrer |
W większości kubańskich miejscowości powtarzającą się dekoracją są tablice z wizerunkiem Che Guevary i innych pięciu wątpliwych bohaterów, więzionych przez Amerykanów z napisem volveran – powrócą…
 |
| Ernesto Che Guevara - ciągle żywy, lecz wątpliwy przykład... |
 |
| Ta piątka bohaterów jest także obecna niemalże w każdym mieście Kuby |
 |
| Uliczne obrazki |
 |
| Salon fryzjerski |
 |
| Model lat pięćdziesiątych na ulicy Cienfuegos |
 |
| Mieszkaniec tego parku ma problem z chodzeniem. Tylne łapy dotknięte są niedowładem |
Poza centrum, na południowym krańcu Paseo del Prado, w zamożnej niegdyś dzielnicy Punta Gorda, mieszaniną stylów zaskakuje Palacio de Valle, pasujący bardziej do hiszpańskiej Sewilli lub marokańskiego Tangeru niż do kubańskiego Cienfuegos. Budowę pałacu zlecił w tysiąc dziewięćset trzynastym roku miejscowy przemysłowiec Aciclio de Valle y Blanco zatrudniając nie tylko miejscowych rzemieślników. Przy realizacji tej oryginalnej budowli pracowali rzemieślnicy marokańscy, francuscy, włoscy, a materiały takie jakie marmur, alabaster, brąz, szkło, ceramikę sprowadzono z Włoch, Hiszpanii, Stanów Zjednoczonych. Elementy drewniane wykonywano z najcenniejszych gatunków pochodzących z miejscowych lasów.
Pałac zdobią wieże, każda w innym stylu. W latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia planowano przekształcić go w kasyno, jednak rewolucja kubańska uniemożliwiła realizację tego projektu. Dzisiaj Palacio de Valle, chroniony prawem jako zabytek, mieści renomowaną restaurację specjalizującą się w owocach morza…
Niestety napięty program zwiedzania nie pozwolił mi przyjrzeć się dokładniej tej ekscentrycznej budowli i zrobić więcej zdjęć, prezentujących jej odmienność…
 |
| Palacio de Valle |
 |
| Palacio de Valle |
 |
| Palacio de Valle |
Kiedy wyjeżdżałam z Cienfuegos w stronę Trinidadu, kolejnego miasta z kolonialną zabudową, słońce nad zatoką Bahía de Cienfuegos zniżało się ku zachodowi. Trinidad miałam zobaczyć dopiero następnego dnia, po nocy spędzonej w hotelu Club Amigo Ancon. W tym dużym obiekcie hotelowym z obszernym basem, w którym a jakże pływałam przed śniadaniem, moje dwie przyjaciółki otrzymały pokój na parterze, a ponieważ pachniało w nim wilgocią poprosiły o zamianę. Wolnych pokoi o tym samym standardzie nie było więc otrzymały apartament z przestronnym, pięknie urządzonym salonem i oddzielną wygodna sypialnią. Czasami warto powiedzieć, że się komuś coś nie podoba...
 |
| Bulwar spacerowy Paseo del Malecón de Cienfuegos |
 |
| Bulwar spacerowy Paseo del Malecón de Cienfuegos |
 |
| Trinidad - Club Amigo Ancon - hotelowy basen |
 |
| Trinidad - widok na zatokę z okna pokoju hotelowego. |
Cienfuegos, 23 listopada 2010 roku.
cdn
