Naprzeciw SZCZĘŚCIU: Czarna i Czyrne

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Czarna i Czyrne. Pokaż wszystkie posty

sobota, 7 lutego 2015

Czarna i Czyrna na Małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej

    Dzisiaj litera C - Czarna i Czyrna

    Wszystkie cerkwie, które zwiedzaliśmy w czasie wrześniowego pobytu sanatoryjnego w Krynicy Zdroju mają jedną cechę wspólną, a mianowicie położenie. Posadowiono je na wzniesieniach, albo na tarasach zboczy górskich, harmonijnie wkomponowując w przyrodę. Często skryte wśród wysokich wiekowych drzew nie są widoczne z drogi...

     Cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem świętego Dymitra w Czarnej na szczęście była otwarta. No może nie tak od razu, bo pełniąca dyżur pani Zofia rozmawiała z dwiema osobami, które właśnie schodziły wraz nią na parking i zmierzały w kierunku samochodu, obok którego i my zaparkowaliśmy...

    Pani Zosia potrząsnęła kluczem i kazała iść za sobą krętą ścieżyną pod górę. Byliśmy urzeczeni lokalizacją świątyni i jej otoczeniem...
    Weszliśmy do środka i kiedy pstryknęłam pierwszą fotkę nasza przewodniczka powiedziała, że wnętrza to ja fotografować nie mogę.
    - Pani Zosieńko! - Krzyknęłam zrozpaczona, pełna pokory i zrozumienia, chociaż dwa zdjątka, bez flesza, proszę.
    - Wszędzie do tej pory mogłam je robić, a nawet w niektórych kościołach pokazywano mi unikalne, nie powtarzające się nigdzie indziej cudeńka sztuki sakralnej, proszę, pani Zosiu - ciągnęłam dalej.
    Jednak pani Zofia przecząco potrząsała głową, a ja nie ustępowałam w prośbie o pozwolenie. Ostatecznie otrzymałam zgodę na jeszcze jedno zdjęcie, ale jakoś tak niechcący zrobiłam ich w sumie cztery. Byłam mocno rozczarowana, bo rzeczywiście w innych kościołach nie było żadnych zakazów, co jedynie w niektórych zakaz użycia lamy błyskowej...

    Cerkiew w Czarnej zbudowana została w tysiąc siedemset sześćdziesiątym czwartym roku. W pierwszej połowie dziewiętnastego wieku przebudowano ją wydłużając między innymi prezbiterium i wzbogacano je o zakrystię na jego przedłużeniu.
    Kwadratową nawę przykrywa dach namiotowy podwójnie łamany, prezbiterium zaś trójspadowy. Wieżę i obydwa dachy z blachy wieńczą wieżyczki z baniastymi hełmami z pozornymi latarniami i małymi cebulkami. Ściany wszystkich części cerkwi pobite są gontem, a izbica odeskowana pionowo.
    Głównym elementem wyposażenia świątyni jest barokowy osiemnastowieczny ikonostas z kompletem ikon zachwycający pięknem dekoracji oraz snycerską oprawą.
    Przy północnej ścianie ustawiono barokowy ołtarz z siedemnastowieczną ikoną Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Przy krawędziach obrazu odnajdujemy przedstawienia proroków. W górnej zaś części widzimy Zwiastowanie NMP.
    W prezbiterium nad wejściem do zakrystii znajduje się inna godna uwagi ikona Opłakiwanie Chrystusa...
     Obecnie cerkiew świętego Dymitra użytkowana jest jako kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy, o czym informuje tablica - Szlak Architektury Drewnianej.
    Kiedy pani Zofia zamknęła drzwi świątyni i pożegnaliśmy się z nią dziękując za wyrozumiałość, nie od razu wróciliśmy na parking. Korzystając z przyjemnej pogody rozglądaliśmy się jeszcze wokoło i schodząc wolno w dół krętą ścieżką robiliśmy sobie nawzajem zdjęcia.

W Czyrnej świątynia pod wezwaniem świętej Paraskewy obecnie kościół rzymskokatolicki Niepokalanego Serca NMP niestety był zamknięty. I tu podobnie jak w Czarnej do położonej na wzniesieniu świątyni prowadziła kręta ścieżka. Na zdjęciach dobrze widać różnice między dwoma budowlami, a więc ich analizę pozostawię tobie drogi Czytelniku. Dodam tylko, że przy cerkwi wybudowano z kamienia tak zwaną dzwonnicę parawanową...